Het overgrote deel van de leden van Piekernie zijn personen met een para- of tetraplegie. Wat is dit nu eigenlijk?
Een plegie is een verlamming als gevolg van een dwarslaesie. Een dwarslaesie is een beschadiging van het ruggenmerg en/of de in het wervelkanaal verlopende zenuwwortels, resulterend in een onderbreking van de opstijgende en/of afdalende zenuwbanen.
De hoogte van de laesie en het al of niet compleet zijn van de beschadiging bepalen de uitgebreidheid van de uitval. Bij een beschadiging van het ruggenmerg ter hoogte van de nek is er sprake van een stoornis in alle vier de ledematen en de romp; dit heet een tetraplegie. Bevindt de laesie zich lager, dan beperkt de uitval zich tot een gedeelte van de romp (afhankelijk van de hoogte) en de onderste ledematen; hier hebben wij te maken met een paraplegie.
- Een complete onderbreking van het ruggenmerg resulteert in: – een volledige verlamming van de onderliggende delen; actieve willekeurige bewegingen worden onmogelijk. De verlamming kan slap of spastisch zijn naargelang de reflexbanen al of niet beschadigd zijn; – een volledige gevoelsuitval: aanrakingen, pijn, warmte, koude worden niet waargenomen; – stoornissen in het onwillekeurige zenuwstelsel: ernstige stoornissen van o.a. blaas- en darmfuncties, seksuele functie, bloedcirculatie, thermoregulatie, ademhaling.
- Bij een incomplete laesie varieert de uitval van de 3 zoëven genoemde functies van gering tot bijna volledig.
De personen met dergelijke handicaps hebben dus met heel wat fysische problemen te kampen, waarvoor zij in revalidatiecentra terechtkunnen voor een zeer intensieve behandeling. Het verblijf neemt 3 tot 6 maanden in beslag voor een paraplegie, 6 maanden tot 1 jaar voor een tetraplegie. Naast deze medische verzorging genieten zij er ook een gespecialiseerde paramedische begeleiding (kinesitherapie, ergotherapie), dit met als doel de resterende functies maximaal te benutten en zo de zelfredzaamheid op een zo hoog mogelijk niveau te brengen. Van het allergrootste belang zijn ook een stevige psychologische en sociale begeleiding. Want wat de oorzaak van de laesie ook moge zijn (ongeval, ontsteking, tumor, bloeding, aangeboren afwijking), de dwarslaesiepatiënt komt in een vacuüm terecht. Het levenspatroon wordt ernstig verstoord.
Prof. Martine De Muynck,
Kliniek voor Orthopedie, Fysische Geneeskunde & Revalidatie UZGent
Jacky Boelens,
Voorzitter Piekernie